Recycle je pijn

De avond begon met iets wat vaker terugkomt binnen Moed & Ontmoet: je kunt niet altijd bepalen wat je overkomt, maar je kunt wel leren bepalen wat je ermee doet.

Heb je pijn gehad? Ben je door iets moeilijks gegaan? Laat het dan, als het kan, niet alleen pijn blijven.

Misschien kun je er iemand anders mee helpen. Misschien wordt jouw verhaal later een bemoediging voor iemand die vandaag midden in dezelfde situatie zit. Misschien kun jij zeggen: ik weet hoe dit voelt. Ik ben daar geweest. En ik ben er doorheen gekomen.

Dan waren jouw tranen niet voor niets.

Leren leven in de storm

Durkey vertelde tijdens deze avond ook over een periode waarin hij jarenlang met ziekte leefde. Vermoeidheid hoorde bij zijn dagelijks leven. Op zijn werk wist bijna niemand hoeveel energie het hem werkelijk kostte.

Tijdens de lunch ging hij soms zogenaamd even iets uit de auto halen. Maar in werkelijkheid ging hij een paar minuten slapen. Wekker zetten. Energiedrank. En daarna weer naar binnen. Alsof er niets aan de hand was.

Niet doen alsof de storm niet bestaat. Maar ook niet automatisch besluiten dat de storm het einde betekent.

Leun mee in de bocht

Daarbij gebruikte Durkey een beeld van achterop een motor zitten. Als de bestuurder een bocht naar links ingaat, is het niet verstandig om met heel je lichaam naar rechts te gaan hangen.

Je moet mee bewegen. Dat betekent niet dat jij de bocht hebt gekozen. Maar als de bocht er eenmaal is, moet je leren hoe je erdoorheen komt.

Zo is het soms ook in het leven. Er gebeuren dingen die je nooit had besteld: ziekte, verlies, teleurstelling, een relatie die stukloopt of een deur die dichtgaat.

Een nieuwe wereld vraagt niet automatisch om een nieuwe jij

Later vertelde Durkey over een serie waarin de wereld was veranderd en de overgebleven mensen in een enorme trein leefden. Achterin de trein leefden mensen met weinig. Voorin was luxe, rijkdom en goed eten.

Op het eerste gezicht waren het twee totaal verschillende werelden. Maar hoe verder het verhaal ging, hoe duidelijker iets werd: aan beide kanten waren liefde en vriendschap, maar ook jaloezie, macht, hebzucht, angst en onzekerheid.

Meer geld maakt je niet automatisch gelukkiger. Een hogere functie maakt je niet automatisch wijzer. Meer succes maakt je niet automatisch een beter mens. Soms vergroot succes alleen wat er al in je zat.

Echte rijkdom

Daarom kwam opnieuw de vraag naar voren: wat is rijkdom eigenlijk?

Is rijkdom alleen veel geld hebben? Of is rijkdom ook iemand hebben die naast je zit wanneer het moeilijk wordt? Iemand met wie je kunt lachen. Iemand met wie je kunt huilen. Iemand die blij is wanneer het goed met je gaat.

Want wat heb je aan alles wanneer je niemand hebt om het mee te delen?

Mensen zijn meer dan hun slechtste seizoen

Tijdens de avond kwam ook vergeving ter sprake. Soms houden wij iemand jarenlang gevangen in één seizoen. We hebben gezien wat iemand deed. We hebben pijn gehad. En vanaf dat moment is die persoon voor ons alleen nog maar: dat wat hij toen deed.

Maar mensen zijn meer dan één hoofdstuk. Dat betekent niet dat wat iemand gedaan heeft ineens goed was. Het betekent ook niet dat je opnieuw beste vrienden moet worden.

Maar je kunt wel besluiten: ik wil niet dat wat jij hebt gedaan mijn volgende tien jaar blijft bepalen.

Je kunt gelijk hebben en toch verliezen

Dat was misschien wel één van de belangrijkste gedachten van deze avond. Je kunt volledig gelijk hebben. Iemand heeft jou echt verkeerd behandeld. De situatie was echt oneerlijk. Je hebt misschien zelfs bewijs.

Maar als je iedere ochtend nog steeds boos wakker wordt, als je iedere beslissing nog steeds vanuit die pijn maakt, als je niet verder kunt voordat iemand eindelijk “sorry” zegt, dan heeft die persoon misschien allang zijn leven voortgezet.

Je hebt geen excuses nodig om verder te gaan

Natuurlijk is een oprecht excuus mooi. Soms kan het veel herstellen. Maar jouw leven hoeft niet stil te staan totdat iemand anders eindelijk begrijpt wat hij heeft gedaan.

Misschien komt die sorry. Misschien nooit. Maar jij hebt vandaag nog steeds een leven. Tijd is kostbaar. En iedere dag die voorbijgaat, komt niet terug.

Ik ga verder.

Pas op dat je geen bunker bouwt

Pijn kan ervoor zorgen dat we muren bouwen. Nog een muur. En nog één. Niemand komt meer binnen. Niemand doet mij dit ooit nog aan.

Dat voelt misschien veilig. Tot je ontdekt dat je niet alleen het gevaar hebt buitengesloten, maar ook liefde, nieuwe mensen, nieuwe mogelijkheden en nieuwe ervaringen.

Hou je handen vrij

Aan het einde kwam alles eigenlijk samen. Als jij vooruit wilt, heb je ruimte nodig. Ruimte in je hoofd. Ruimte in je hart. Ruimte in je handen.

Je kunt moeilijk iets nieuws vasthouden wanneer beide handen nog volledig gevuld zijn met spijt, boosheid, wrok, teleurstelling, de mening van iemand anders of wat gebeurd is.

Leer ervan. Recycle het. Gebruik het. En laat daarna los wat je niet langer hoeft mee te dragen.

Het verleden is om van te leren, niet om in te wonen

Bij Moed & Ontmoet zeggen we vaker: het verleden is om van te leren, niet om in te kamperen. Want als je te lang in het verleden kampeert, ga je uiteindelijk kramperen.

Je hoeft niet te doen alsof er niets is gebeurd. Maar je hoeft er ook niet te blijven.

Maar hoe dan ook: kom in beweging. Want je leven ligt niet achter je. Het ligt voor je.